حدیث جمالی:

رؤیای نور، رؤیای باور، رؤیای باید..

 

کلمات اختتام من نیستند
من باید نور را باور کنم
باید پله ام را
به خدا تکیه دهم
باید نماز صبحم را
قبل از طلوع چشم دریده ی آفتاب بخوانم!
دیگر نباید
قضای عجوزگی اش شوم
باید بروم
باید برسم
باید...

شب سهمِ من بود
نه هیچ خورشید نور ندیده ای