تبليغاتX
وقتی که خواب کم می آورم !!!




















وقتی که خواب کم می آورم !!!

"راهی می شویم"

خدا، قرآن، و تمام کلمات روشن

از بسم...

          تا عظیم!

از تولد...

          تا طلوع!

ما سنگ هایمان را به دوش کشیدیم

و تدفین هدایتی بود

                     برای آنان که بی سنگ متولد شدند

راه، ره بود برای ما

                     که کلمات را با ادغام می خواندیم

و قرآن را قاریانی تلاوت کردند

که از هجای بسم به

                      عظیم رسیدند

 

ما ماندیم!

با سنگ هایمان به دوش

تا اینکه حکایت شدیم

و بازنوشتنمان!

تاریخ حادثه بود

جرقه ای، میان انفعالات زمین

و زمین،

        ناگزیر زیر حجم تکرار می چرخید

ما باز ماندیم

ما بازمانده شدیم

و در هدایتِ تدفین

سنگ هایمان به دوش

                    خاک می شدیم   

زمین می چرخید

                 ما هدایت می شدیم

در راهی که ره بود

در،

           هدایتِ تدفین!

نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت 6:35 توسط حدیث جمالی| |


Design By : Night Skin