وقتی که خواب کم می آورم !!!
"راهی می شویم" خدا، قرآن، و تمام کلمات روشن از بسم... تا عظیم! از تولد... تا طلوع! ما سنگ هایمان را به دوش کشیدیم و تدفین هدایتی بود برای آنان که بی سنگ متولد شدند راه، ره بود برای ما که کلمات را با ادغام می خواندیم و قرآن را قاریانی تلاوت کردند که از هجای بسم به عظیم رسیدند ما ماندیم! با سنگ هایمان به دوش تا اینکه حکایت شدیم و بازنوشتنمان! تاریخ حادثه بود جرقه ای، میان انفعالات زمین و زمین، ناگزیر زیر حجم تکرار می چرخید ما باز ماندیم ما بازمانده شدیم و در هدایتِ تدفین سنگ هایمان به دوش خاک می شدیم زمین می چرخید ما هدایت می شدیم در راهی که ره بود در، هدایتِ تدفین!
| Design By : Night Skin |


